Kigali, Rwanda
De hele maand maart reizen fotografe Anoek Steketee en Arnold en Eefje van door Rwanda, Uganda en Kenia. Vanuit deze landen schrijven en fotograferen zij vele reportages over diverse onderwerpen. Op onze website af en toe een update van onze avonturen.
Ons huis is het gastenverblijf van een in heel Rwanda beroemde tandartskliniek. Manager Longin was jarenlang captain van het Rwandees voetbalteam en werd hierna voetbaltrainer. De Rinus Michels van Rwanda, met wie we nu elke ochtend om 8 uur ontbijten, hij in een smetteloos wit tandartspak. De kliniek heeft een lange en uiterst boeiende ontstaansgeschiedenis, met Nederlandse inzet in Rwanda's getroubleerde jaren '90.
Achter ons huis bevindt zich een van de doelen van onze reis. Een groot meer waarin pelikanen en visduikertjes zwemmen. Een groot park, met her en daar containers en keurig aangelegde paden. Dit was wat ooit het Kigali City Park zou worden, het grootste pretpark van Oost-Afrika. Na een jarenlange worsteling is het terrain nu opgekocht door Dubaiworld, een investeringsmaatschappij die in heel Rwanda actief is. Aan de rand van het meer staan alle materialen voor de achtbaan, de wildwaterglijbanen en de paarden voor de carrousel. Dit park wordt onderdeel van onze serie www.dreamcities.nl. Later dus meer, veel meer.
Aan de voorkant van het huis heeft de plaatselijke fietsenmaker zijn werkplek gemaakt. Gewoon in het gras van de berm van de weg worden fietsen langsgebracht. Hij tovert dan materialen uit zijn pak, legt de fiets aan de kant en gaat aan de slag.
De stad is onmogelijk te begrijpen. De heuvels zijn relatief steil en hoog, en elke rit per taxi of taximotor is dus zo omslachtig dat we het patroon van de stad nog niet doorhebben. Dan zijn er ook nog eens geen straatnamen en huisnummers. Onze taxiritten gaan dus op gevoel naar het dichtsbijzijnde ijkpunt en van daar uit op gevoel verder. Onze tandartskliniek is gelukkig zo'n ijkpunt. Gastheer Longin is in zijn voetbalcarriere in elk land geweest en heeft dit nergens anders meegemaakt. Postbodes zijn hier dan ook niet. Post kan je ophalen op het postkantoor.
Het meest bekend is Rwanda nu natuurlijk vanwege de genocide in 1994. Hiervoor was Rwanda het land van de duizend heuvels en berggorilla's, nu gruwelijk genoeg het land van de kapmessen, machetes. Het is voor ons nieuwkomers een macaber gezicht om op elke straathoek nog Rwandezen met die meterlange messen rond te zien lopen. Nu worden ze goddank weer gebruikt om gras te maaien.
In de eerste week leren we veel mensen kennen en zetten de lijnen uit voor onze reportages. We proberen het Rwandese leger binnen te komen, spreken af met wat bekende businessmen en ontmoeten hiphoppers, acteurs en mensen uit de NGO-wereld.
Rwanda is een vreemd land. Natuurlijk, op de geschiedenis zullen we nog vaak terugkomen in onze reportages en weblogs. Maar Rwanda is ook het eerste land dat plastic zakjes volslagen uitbande. Op het vliegveld worden we uitgebreid gefouilleerd. Rwanda is zo overbevolkt en aan erosie onderhevig dat de milieudienst hier een van de machtigste organen is. Uniek voor een ontwikkelingsland zijn dan ook de schone bermen. Ook uniek; het volslagen gebrek aan zwaarbewapende politie en soldaten in de hoofdstad. En dat in een land waarin niemand over politiek durft te praten vanwege de talloze gevoeligheden en het autoritaire regime.
Nog even een prettige afsluiting dan. Overal langs de weg hangen bananen, avocado's, papaya's en de mooiste bloemen zo voor het plukken. Talloze felgekleurde vogeltjes, vlinders en een machtig soort roofvogels met een mavo-kuif op het hoofd varen hier wel bij. Het is een verdomd mooi land.
