Voor VPRO's Villa Achterwerk maken we samen met collega Sanne Rovers de kinderserie 'Jong geleerd, oud gedaan'.

'Jong geleerd, oud gedaan', gaat het spreekwoord. Zwemmen, sporten, rolschaatsen of skiën; je leert het allemaal als je nog jong bent. Hoewel... sommige vaders, moeders, opa's en oma's hebben die dingen nooit geleerd. In 'jong geleerd, oud gedaan' leren kinderen (8-12 jaar) een ouder familielid een kunstje dat zij al lang onder de knie hebben. 

'Jong geleerd, oud gedaan' is de wereld op z'n kop. Meestal staan ouders op de tribune van het zwembad hun kind aan te moedigen, maar in deze serie juicht de 8-jarige Ise zijn overgrootmoeder Omi aan, helpt de 12-jarige Annique haar moeder van haar hoogtevrees afkomen, laat de 10-jarige Bart zijn oma door het stof gaan en leert de 11-jarige Melissa haar moeder de moeilijkste dansjes op de rolschaats. 

In vier afleveringen van 8 minuten volgen we deze kinderen en hun (groot) ouders tijdens het leerproces, dat gepaard gaat met flink wat vallen en opstaan. Hebben deze beginners op leeftijd na twee weken genoeg geleerd om de eindtest te volbrengen? 

Leader Zwemmen: 

Kijk hier alle afleveringen terug!

Zwemmen 
Ise is acht jaar en is een echte watterrat. Hij heeft al zijn A en B diploma. Ise vindt het maar gevaarlijk dat zijn overgrootmoeder, Omi (80), die in de zomer op een boot woont, niet kan zwemmen. Dat gaat hij haar leren. 

'Hij was wel streng hoor!' Omi over achterkleinzoon Ise.  

Skiën
Annique is twaalf jaar en houdt van spannende dingen zoals kermisattracties en skiën. Als het maar hoog is en hard gaat. Haar moeder moet er niet aan denken, want zij heeft heel erg last van hoogtevrees. Annique vindt dat geen excuus en gaat haar leren skiën. 

'Ik weet niet of ik naar beneden ga hoor.' Moeder Tieneke tegen dochter Annique. 

Bootcamp
Bart is tien jaar en heeft heel veel energie. Het liefst sport hij dan ook de hele dag. Maar zijn oma beweegt helemaal nooit. Bart vindt zijn oma heel erg lui, dus hij gaat haar eens flink aanpakken met een militaire training; bootcamp. 

'Ik ga niet door de modder kruipen hoor.' Oma Ria tegen kleinzoon Bart. 

Vanaf zondag 7 april is ‘jong geleerd, oud gedaan’, elke zondag 4 weken lang te zien in Villa Achterwerks 'Van Hier tot Tokio'. 

Crew:

Research, productie, regie en montage: Eefje Blankevoort en Sanne Rovers
Camera: Thomas Roebers
Geluid: Hein Verhoeven
Productie assistent: Carlijn Limburg
Eindredactie VPRO: Jack Valkering
Jong geleerd, oud gedaan, is bedacht en gemaakt door Eefje Blankevoort en Sanne Rovers. 

Bij het nummer Hidden Wounds van de Belgische band dEUS, heeft Arnold een filmplan voor een videoclip/documentaire ontwikkeld. We werken hierbij samen met oud-collega Tomas Kaan, regisseur van o.a. de prachtige jeugddocumentaire Wij zijn jongens en de fictiefilm Dagen van Gras. 

Hidden Wounds van dEUS is geïnspireerd door een artikel van journalist Erwin James in The Guardian, over het ongecontroleerde geweld waar voormalig militairen - voornamelijk oorlogsveteranen - zich vaak aan te buiten gaan nadat ze weer in het burgerleven zijn gestapt, omdat ze lijden onder een posttraumatische stressstoornis. Hidden Wounds is een evocatie van posttraumatische stress. Heel persoonlijk en direct verteld vanuit de geschiedenis van de Engelse militair Jimmy Johnson. 

Johnson diende in de jaren zeventig in Noord-Ierland in het Engelse leger. Na zijn afzwaaien scheidde hij van zijn vrouw, raakte aan de drank en aan lager wal. In een paniekaanval, veroorzaakt door een plotseling, heftig geluid, vermoordde hij een onschuldige man. Hij zat jaren in de gevangenis, en kort na zijn vrijlating moordde hij weer. Zonder zijn schuld en verantwoordelijkheid te willen ontlopen voert Johnson vanuit de gevangenis een campagne om zich ten voorbeeld te stellen van de verregaande en verschrikkelijke gevolgen die posttraumatische stress met zich mee kan brengen. Johnson probeert tevens erkenning te krijgen voor het feit dat een schokkend aantal veteranen in gevangenissen terechtkomt of zelfmoord pleegt. 

Johnsons geval is extreem – hij vermoordde twee mensen – maar hij is geen uitzondering. Meer dan zestig jaar kent de westerse wereld nu vrede. Tenminste, op haar eigen grondgebied. Want terwijl burgers buiten schot blijven, vertrekken jonge soldaten naar nieuwe fronten. Na hun 'tour of duty' keren zijn terug in de burgermaatschappij, en kunnen daar vaak maar moeilijk aarden. Veel veteranen hebben Posttraumatische Stressstoornis (PTSS). Een plotseling geluid, een scherpe geur, fel licht, een drukke winkelstraat, of alleen al de aanwezigheid van andere mensen: voor iemand met PTSS kan het flashbacks naar een traumatische gebeurtenis veroorzaken. 

In deze videoclip / muziekdocumentaire vervlechten we het aangrijpende verhaal van Jimmy Johnson met verstilde portretten van veteranen uit verschillende westerse landen. Oud en jong, gewond, gemuteerd of fysiek kerngezond. Maar allemaal getekend door dezelfde hidden wounds. Een interactieve toevoeging zorgt voor een extra dimensie waarin je op elke gewenst moment de clip kan stilzetten om in audio quotes te horen van de militairen die betrekking hebben op hun persoonlijke hidden wounds.

Momenteel zijn we bezig met de research voor de videoclip / documentaire. Het project wordt ondersteund door het V-fonds het Tax videoclip fonds. Productie staat gepland voor de april - september 2013, de release voor september 2013.  

Voor NCRV's Dokument Junior gaat Eefje de jeugddocumentaire 'Nieuw' maken, een zintuigelijke film over hoe het is om ergens volstrekt nieuw te zijn.

Het nieuwe schooljaar is net begonnen. Dat is spannend voor alle leerlingen, maar zeker voor de negenjarige Faisal. Met grote ogen kijkt hij om zich heen. De drukte op het schoolplein – de lachende meisjes en voetballende jongens – trekt als in een roes aan hem voorbij. Flarden gesprekken fladderen om hem heen. Onbekende klanken waar hij geen wijs uit wordt.

Faisal is nog maar een paar dagen in Nederland. Hij spreekt de taal niet, snapt maar weinig van de gebruiken en heeft nog geen vrienden gemaakt. Faisal is Ethiopisch, maar is opgegroeid in een vluchtelingenkamp in Kenia. Samen met zijn vader, moeder en broertjes is hij als 'uitgenodigde vluchteling' naar Nederland gekomen. Ze zijn in het vluchtelingenkamp door de UNHCR geselecteerd om in Nederland hervestigd te worden en hier een nieuw leven te beginnen.

In 'Nieuw' volgen we Faisal tijdens zijn strijd om de geheimen van een nieuwe taal en cultuur te ontrafelen en zijn draai te vinden in alles wat nieuw is. Voor de eerste keer voelt hij sneeuw, proeft hij boerenkool en spreekt hij Nederlands. Maar bovenal probeert hij zijn eigen plek op te eisen in die rare, nieuwe wereld. Zijn ontdekkingsreis zit vol grappige en spannende momenten, maar ook vol twijfel en onzekerheid. Hoe kan hij bijvoorbeeld vrienden maken zonder dat hij de woorden heeft om dit te doen?

De film wordt een co-productie met producent Jongens van de Wit, o.a bekend van de prachtige kinderfilm Kauwboy en het multimedia project Surprising Europe. De filmaanvraag is gehonoreerd door het Mediafonds en stichting Kinderspostzegels. Het filmplan is geinspireerd door het project 'De Vluchtelingenjackpot' dat Eefje eerder samen met fotograaf Karijn Kakebeeke maakte. (Foto's: Karijn Kakebeeke) 

'Voor 't echie' is een film over de spannendste sport op het schoolplein: knikkeren. Bij geen ander spel is er echt iets te verliezen, met het grote gevaar dat je zelfs helemaal zonder knikkers komt te zitten. 'De absurditeit van dit kinderlijke conflict is tegelijk de enige reden om dit serieus te nemen – het zijn net mensen,' aldus documentairemaker Pieter Fleury in zijn rapportage voor het Mediafonds over de film. 'Voor 't echie' is een documentaire van 15 minuten, over en voor kinderen. Het filmplan is ontwikkeld tijdens de Kids and Docs workshop, mogelijk gemaakt door IDFA, Mediafonds & Cinekid. De film ging op 19 november tijdens IDFA in premiere. Zie hier de film in het Nederlands, op de Engelstalige pagina verschijnt de film met Engelse ondertiteling: 

Regie: Arnold 
Geluid: Gideon Bijlsma / Willem de Wijs
Camera: Rogier Timmermans / Peter Brugman
Productie: Prospektor / NTR 
Montage: Sarah Domogala / Eefje Blankevoort
Eindredactie: Loes Wormmeester / NTR
Titels: Sara Orfali
Kleurcorrectie: Joppo
Geluidsnabewerking: Sharkee
Mogelijk gemaakt door Cinekid / IDFA / Mediafonds

Woensdag 30 november 2011 kwamen de leerlingen van groep 5, 6 en 7 van de Thijsseschool naar Cinema Texel voor een exclusieve vertoning. 

Napraten in de klas en op de klassenfoto: 

De website De Russenoorlog dingt mee naar de Geschiedenis Online Prijs 2012. 

De Russenoorlog is een documentaire, website en educatief programma over het onverwerkte oorlogsverleden op het waddeneiland Texel. Na een relatief vredig verlopen oorlog barstte in april 1945 een bloedige opstand uit. 

Tijdens de Tweede Wereldoorlog neemt een groep van 800 Georgische krijgsgevangenen dienst in het Duitse leger. Zij worden op Texel gestationeerd en voeren klussen uit voor de Duitse bezetting. Het is een hard maar aanvaardbaar bestaan, tot de Georgiërs naar Arnhem worden gestuurd om te vechten tegen de oprukkende geallieerden. "We besloten dat het beter voor ons was om ons op Texel dood te vechten", vertelt een van de overlevende Georgiërs in de film.

De Georgische Opstand op Texel begint succesvol maar heeft verreikende gevolgen gehad, ook voor de bevolking van Texel. Het Duitse leger stuurde een grote legermacht naar het eiland om de opstand de kop in te drukken. Honderden Duitsers, Georgiërs en Texelaars komen om.

De gehele film:

Al met al is de Georgische opstand op Texel een in nevelen gehulde historie. Er zijn enkele boeken over verschenen, in 1979 heeft de NOS er een documentaire over gemaakt en historisch zijn de meeste dingen wel op een rijtje gezet. Maar op Texel is de Georgische opstand een onder Texelaars vrijwel onbesproken fenomeen. Deze documentaire focust zich op die beladen oorlogsherinneringen, de erfenis van een gruwelijke oorlogsepisode die nog lang van invloed is geweest op Texel.

De oorzaken en het verloop van ‘De Russenoorlog’ — zoals de opstand op Texel wordt genoemd — worden aan de hand van Nederlandse en Georgische ooggetuigen gereconstrueerd. Het wordt al snel duidelijk dat niet alle Texelaars het heroïeke beeld van de opstand met de opstandelingen delen. Veel eilanders zijn nog steeds kwaad over de in hun ogen overhaaste acties van de Georgiërs. In de film worden de interviews, waarin de woede en pijn van de meestal nuchtere eilanders naar boven komt, afgewisseld met beelden van het eiland Texel, een vredige plek waar ooit deze bijna vergeten tragedie afspeelde.

De Russenoorlog ging op 21 november 2009 in premiere op het Internationale Documentaire Filmfestival IDFA, Amsterdam en werd april 2010 uitgezonden op RTV-NoordHolland. De film werd tevens vertoond op het Tiblisi filmfestival. Ook draaide de film met groot succes in de bioscoop op Texel. 

Het filmplan voor de documentaire is ontwikkeld tijdens de IDFA Documentaireworkshop 2005 en is begin 2009 gefinancierd door het fonds 'Erfgoed van de Oorlog' van het Ministerie van VWS.  

De interviews uit de Russenoorlog, en andere interviews met ooggetuigen, zijn ook onderdeel van het project Getuigen Verhalen, een website waarop de verhalen en persoonlijke getuigenissen van de Tweede Wereldoorlog levend worden gehouden. 

Sinds 2012 is op www.derussenoorlog.nl de geschiedenis van de Russenoorlog uitgebreid herverteld. Hier is ook een bijbehorend educatief programma te downloaden voor lagere en middelbare scholen.

De dvd van De Russenoorlog is voor 14,95 euro te bestellen onze webshop.

Regie: Arnold van Bruggen 

Productie: Prospektor

Camera: Rogier Timmermans

Montage: Patrick Janssens

Geluid: Gideon Bijlsma, Nika Paniashvili, Willem de Wijs

Muziek: Big Orange

Duur: 60 min

Samen met onderzoeker Mirelle Thijsen maakte Prospektor voorjaar 2010 een serie van vijf films over fotografen met een onderzoekende houding: Rob Hornstra, Andrea Stultiens, Willem Popelier, Petra Stavast en Judith van Ijken. In de films spreken zij over hun werkwijze, hun zienswijze, hun denkwijze. De films zijn o.a te zien op de website van, DUTCH DOC, portal for documentary photography, het kruispunt voor de documentaire fotografie: nieuws, commentaar, voer voor discussie, theorievorming en up-to-date informatie in een database. Daarnaast zijn de films te zien in de Airport Library op de Holland Boulevard op Schiphol. De eerste drie films gingen op het New York Photofestival in premiere. 

Judith van Ijken 

Rob Hornstra

Andrea Stultiens

Petra Stavast

Regie: Eefje Blankevoort & Arnold van Bruggen
Interviews: Mirelle Thijssen 
Camera: Rogier Timmermans 
Montage: Eefje Blankevoort
Animatie / titels: Sara Orfali
Duur: 12-14 min 

Donderdag 22 maart 2007 vierde de Europese Unie haar vijftigste verjaardag. Prospektor maakte voor deze gelegenheid de driedelige reportage Ondertussen in Europa, een bont palet aan Europese verhalen, die live werd uitgezonden op de NOS. We namen de kijker mee op reis door Europa en brachten het leven op het Roemeense platteland in beeld, toonden de razendsnelle opmars van e-governance in Estland en ontmoetten het 'Europese' elftal van de legendarische Londense voetbalclub Fulham FC. We reden met een Nederlandse, vrouwelijke vrachtwagenchauffeur naar België, vaarden met een patrouilleboot van de Guardia Civil mee langs de Europese zuidgrens en kregen in Berlijn, het culturele hart van Europa, een rondleiding van een Nederlandse kunstenaar. Tevens boden we nietsvermoedende mensen thuis een verjaardagstaart aan en feliciteren we hen met vijftig jaar Europa. 

Deel 1

Deel 2

Deel 3

Regie: Arnold / Tomas Kaan

Camera: Bas Zwartepoorte / Rogier Timmermans

Productie: Prospektor / BKB 

Niemand vertelt mij wat ik moet geloven (2008) is een intiem portret van de Amsterdamse afdeling van Nederlands enige eigen kerkhervormingsbeweging. De zelfgeschreven geloofsbelijdenis en de doop op volwassen leeftijd vormen de kern van de doopsgezinde kerk. Dit leidt tot de unieke situatie dat op een zonnige pinksterzondag in 2008 11 ‘kandidaten' in de Singelkerk in Amsterdam na een lang proces van denken, praten, schrijven en herschrijven hun eigen geloof formuleren zoals zij dat denken te willen belijden. In Niemand vertelt mij wat ik moet geloven worden drie belijdeniskandidaten gevolgd in de aanloop naar de belijdenis en doop. Voor het eerst is hier een camera bij toegelaten. In 2008 bestond de doopsgezinde gemeente aan het Singel 400 jaar.

We volgen Jan, 30. Nederlands Hervormd opgegroeid bekeerde hij zich op zijn 17e tot een Evangelische gemeente. "Ik liet me dopen door onderdompeling op mijn 17e. Door mijn nieuwsgierigheid schuwde ik niet andere boeken te lezen dan waar goedkeuring op werd gegeven. En laat in mijn 20e was het alsof ik opeens wakker werd. Het wereldbeeld lag aan diggelen."

Olaf, 36, groeide op diep in het katholieke zuiden. Hij werd gedoopt maar kon zijn homoseksualiteit niet verenigen met de katholieke kerk. Via zijn vriend kwam hij in aanraking met de Doopsgezinden en besloot bij deze gemeenschap te willen horen.

De vriend van Olaf, Kees, 36, groeide in Groningen op in een eeuwenoud doopsgezind geslacht. Zijn broer Henk werd dominee in Amsterdam maar zelf voelde hij niet de innerlijke behoefte zich bij de kerkgemeenschap aan te sluiten. Pas na een ziekte en gesprekken met Olaf besloot hij toch op zijn oude nest terug te keren.

Anna, 29, promoveert op de Doopsgezinde gemeenschap van 1530 tot en met 1850. Ze voelt zich thuis in de Doopsgezinde gemeenschap, is er mee opgegroeid maar laat zich niet dopen. "Hoe dat komt? Omdat ik voor mijzelf nog niet eruit ben wat ik met geloof moet, wat dat voor mij betekent. Het zijn te veel vage concepten, ik kan hier nog geen ja op zeggen. Daar ben ik nog niet aan toe. Maar zeg nooit nooit."

De film werd op 28 september 2008 uitgezonden door de IKON.

Regie & Samenstelling: Eefje Blankevoort & Arnold van Bruggen

Camera: Rogier Timmermans & Bas Zwartepoorte

Montage: Allard Bon

Duur: 24 min

Stichting Young Urban Achievers (YUA) is een collectief dat initiatiefrijke jongeren bij elkaar brengt en hen begeleidt bij het opzetten van nieuwe ondernemingen en organisaties.

Het eerste project dat YUA ondersteunt is het opzetten van een arthouse-bioscoop in de Bosnische hoofdstad Sarajevo. Het project heet Kriterion Sarajevo en is geïnspireerd door Kriterion in Amsterdam. Deze bioscoop wordt al ruim zestig jaar succesvol door studenten gerund. YUA heeft in Sarajevo een netwerk van studenten en jonge mensen opgezet, dat gezamenlijk de arthouse-bioscoop gaat oprichten in Sarajevo.

Een korte geschiedenis: 

In 2008 maakte Prospektor dit promotiefilmpje: 

Bijna vier jaar later waren we er in juni 2011 bij toen Kriterion Sarajevo haar deuren opende. Een fantastisch moment. Een korte geschiedenis: 

Kriterion Sarajevo is open, maar kan nog altijd hulp gebruiken. Koop bijvoorbeeld je eigen bioscoopstoel en ondersteun daarmee dit geniale project. 

Amsterdam-Kosovo (2004) is een reportage over de voortdurende problematiek in de Servische provincie Kosovo. Vijf jaar na de NAVO-interventie reist Prospektor in een ambulance naar het verscheurde gebied in voormalig Joegoslavië.

Tijdens onze reis komen we erachter dat het gebied nog altijd geteisterd wordt door etnische spanningen. Jonge Albanese en Servische Kosovaren praten over hun dagelijkse problemen, hun verwachtingen en desillusies. "Serven leven in angst, net als wij in het verleden", aldus Spent, een voormalige UCK-soldaat. Of de Servische Ivana: "Ik geloof in Albanezen die samen met Serven in een democratisch land kunnen wonen, maar het lijkt erop dat zij bang zijn om hier voor uit te komen."

De documentaire werd uitgezonden door de IKON bij het programma Factor in september 2004 en in cultureel centrum De Balie in Amsterdam. Amsterdam-Kosovo werd tevens geselecteerd voor het Tribeca Film Festival in New York, 2005. Amsterdam-Kosovo was een co-productie van Prospektor en de IKON. 

Regie & samenstelling: Eefje Blankevoort, Roos Boer, Arnold van Bruggen, Tomas Kaan en Gert Corba (IKON) 

Camera & geluid: Eefje Blankevoort & Tomas Kaan

Montage: Vera Jong

Duur: 23 min 46

De documentaire Amsterdam-Kosovo (2004) was het officiële begin van Prospektor. Arnold, Tomas Kaan en Roos Boer waren vrijwilligers bij Stichting Mara, een organisatie die medicijntransporten naar voormalig Joegoslavië organiseert. Toen War Child een mediagenieke, oude ambulance doneerde aan Stichting Mara om naar een ziekenhuis in Kosovo te brengen was meteen duidelijk; hier moeten we een film over maken. Samen met Tomas en Roos schreven Arnold en Eefje een scenario, benaderden het IKON programma Factor en kregen het voordeel van de twijfel. Op no cure no pay basis (als we met slecht materiaal terug zouden komen, zou de IKON er niets mee doen) vertrokken we zuidwaarts.

Talloze inspirerende en confronterende ontmoetingen verder keerden we twee weken later met 32 tapes aan materiaal in een stinkende Citroën terug naar Nederland. We wisten eindredacteur Gert Corba te overtuigen van de kwaliteit en verdwenen twee weken lang in het IKON tuinhuis waar we non-stop hebben geknipt en geplakt met editor Vera Jong. Twee maanden nadat het idee was geboren werd Amsterdam-Kosovo uitgezonden. En werd Prospektor opgericht, want na deze ervaring was duidelijk; van verhalen vertellen wilden we ons beroep maken. 

In april 2007 filmde toenmalig Prospektor-kompaan Tomas Kaan samen met cameraman Bas Zwartepoorte in Noord-Irak de film 'Dream City - Iraq'. Het filmplan is ontleend aan de eerder in Vrij Nederland geschreven reportage Dream City. De film draaide op het Rotterdams Film Festival, Hollanddoc en is nog altijd te zien op Submarinechannel. 

De film werd in opdracht van de VPRO en Vrij Nederland gemaakt voor productiemaatschappij Submarine. De vijftig minuten durende documentaire verscheen in zeven delen op het online mediakanaal Submarinechannel. In de afleveringen komen verschillende bezoekers van het Koerdisch-Iraakse pretpark Dream City centraal te staan. Het park wordt bezocht door Koerden, Arabieren en Amerikaanse soldaten, iedereen komt er. In Koerdistan en in Dream City lijkt de oorlog even heel ver weg. 

De muziek bij de film Dream City is gemaakt door Ralph Mulder, bekend van onder andere Alamo Race Track & Ghost Trucker. De film is gemonteerd door Martijn de Bruin.

'Tainted Revolution' is een korte documentaire over antisemitische rellen tijdens de Hongaarse Opstand van 1956. De economische malaise in Hongarije voor 1956 wordt in de geschiedschrijving vaak als een van de belangrijkste oorzaken van het verzet genoemd. Wat nog nooit eerder aan het licht is gebracht, is dat de opstand - en de aanloop er naartoe - gepaard ging met uitgesproken antisemitische incidenten en propaganda. Prospektor maakte een film over deze onderbelichte geschiedenis.

De film laat zien hoe tijdens de beroemde Hongaarse Opstand, in oktober en november 2006 50 jaar geleden, in het oosten van Hongarije ernstige antisemitische incidenten plaatsvonden. Onderzoeker en interviewer Martin Mevius kwam dit tot dusverre nauwelijks belichte thema tegen tijdens zijn promotie aan de Universiteit van Oxford over de Hongaarse communistische partij.

In de film vertellen drie ooggetuigen, een oud-burgemeester van een stadje waar bijzonder veel anti-joodse rellen plaatsvonden, een joodse bewoonster van dat stadje en een 96-jarige joodse man uit de naburige stad Debrecen hun verhaal over de Opstand. 'Dit is mijn '56-geschiedenis', zegt de vrouw na verteld te hebben hoe haar huis werd bestormd door een menigte opstandelingen die naar joden zochten. Een historica van het '56 Instituut in Boedapest vertelt hoe het zover heeft kunnen komen. 

De film baarde opzien. Voor velen is '56 een moreel ijkpunt. De film heeft totaal niet de (onjuiste) pretentie de gehele Opstand af te doen als een antisemitische revolutie, maar vertelt een verhaal over gebeurtenissen zoals die zich in de schaduw van zo'n opstand kunnen voordoen. 

Regie & productie: Arnold van Bruggen / Prospektor

Interviews & research: Martin Mevius

Camera & geluid: Rogier Timmermans

Montage: Peter van Houten

Duur: 22 min 54

De film was 10 april 2008 te zien tijdens het ASN festival op Columbia University.

Beirut Luna Park is een korte film die Eefje samen met fotograaf Anoek Steketee maakte tijdens hun verblijf in Libanon in zomer 2007 voor het project Dream City. De film vertelt het verhaal van het oudste pretpark van Libanon. Het kleine, ommuurde amusementspark is altijd open geweest, ook tijdens de bloedige burgeroorlog van de jaren zeventig en tachtig en de Israëlische aanval van juli 2006. Beirut Luna Park is ook een van de parken in het project Dream City. 

Regie, camera & montage: Eefje Blankevoort & Anoek Steketee

Duur: 11 min